WIADOMOŚCI BEZ ZAPRZAŃSTWA: (żadnych antypolskich ścierw GW, TVN, ...)

OSTRZEŻENIE: NASZA WITRYNA JEST NIEPOPRAWNA POLITYCZNIE I NIEPRZYJAZNA MATOŁOM „NOWOCZESNYM”, Z PLATFORM OSZUSTÓW I KOMITETÓW OBRONY DOSTĘPU DO ŻŁOBU, KOMUNISTOM, „UB–WATELOM RP”, WSZELKIEJ MAŚCI LEWACKIEJ DZICZY I INNYM DEWIANTOM.

Płażewski, Jerzy

5 sierpnia 2015 roku zmarł nieodżałowany nestor polskiej krytyki filmowej, historyk filmu i autor licznych książek i artykułów prasowych na tematy filmowe - pan Jerzy Płażewski.

Był synem fotografa Ignacego Płażewskiego, który samemu był wielkim patriotą polskim, członkiem tajnego harcerstwa polskiego i uczestnikiem walk o niepodległość Polski w latach 1918-1920, a w wolnej II RP stał się wydawcą Biblioteki Domu Polskiego - najtańszej polskiej książki w prenumeracie dostępnej praktycznie dla każdego Polaka. Nic dziwnego więc, że jego syn Jerzy, urodzony w wolnej już Polsce 27 sierpnia 1924 r. w Siedlcach, został od dzieciństwa wychowany przez ojca na prawdziwego polskiego patriotę.
Podobnie jak jego ojciec podczas zaborów, młody Jerzy w czasie II wojny światowej także brał udział w tajnych organizacjach podziemnych i pomimo swego młodego wieku został nawet redaktorem naczelnym pisma „Młody Nurt” wydawanego w latach 1942-1944 przez młodzieżówkę organizacji Miecz i Pług.

Po wojnie ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (1950). Już w czasie studiów publikował recenzje filmowe, m.in. w Odrodzeniu, a od 1949 pracował w tygodniku Film i publikował recenzje w Życiu Literackim. Od 1952 do 1956 był kierownikiem działu filmowego w Przeglądzie Kulturalnym, a w latach 1956-1957 kierował miesięcznikiem Film na świecie. W 1960 założył w Warszawie Kino Dobrych Filmów „Wiedza” znajdujące się w Pałacu Kultury i Nauki i kierował nim do 1985. W 1965 obronił pracę doktorską z filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1968 był kierownikiem działu zagranicznego miesięcznika Kino, a członkiem redakcji tego pisma pozostał aż do swojej śmierci.

Jerzy Płażewski to człowiek-legenda, do ostatnich dni bardzo aktywny w środowisku polskich krytyków, a na pewno jeden z najbardziej cenionych polskich mistrzów pióra w branży filmowej na świecie. Liczby obejrzanych filmów i odwiedzonych festiwali można mu bardzo pozazdrościć. Profesor był członkiem jury festiwali w Cannes, Berlinie, San Sebastian, Moskwie, Acapulco, Locarno, Karlowych Warach, Mannheim, Mar del Plata, Gdyni i Krakowie.

Napisał wiele książek, z których pokaźna część to „biblię krytyków filmowych i osób zajmujących się kinem na co dzień”. To jego „Język filmu” powinien mieć na półce każdy piszący o kinie. Gdy niedawno trafiło w moje ręce I wydanie tej książki, pomyślałem jak fajnie byłoby namówić profesora by spojrzał na nią ponownie po tak wielu latach od publikacji. Niestety nie zdążyłem wyjść z takim pomysłem. Pracował we wszystkich liczących się wydawnictwach piszących o kinie w naszym kraju. Zdecydowanie mistrz w swoim zawodzie.
Mam jedną historię do opowiedzenia, która ciągnie się za mną od 5 lat. Przyszedł czas by się nią podzielić. Gdy w 2010 roku Stopklatkę kupił nowy właściciel, na jednym z pierwszych z nim spotkań usłyszeliśmy, że nie możemy być „jak Płażewski”, czas na zmiany i takie tam wielkie słowa. Wiadomo, że chodziło zapewne o to, by być jak te ultrasuperhiper serwisy filmowe - efekt zmian już widać wyraźnie. Pamiętam swoje wielkie zaskoczenie, taką oceną naszej/mojej pracy. Po pierwsze dlatego, że uważałem Stopklatkę za serwis niemal doskonały, a po drugie dlatego, że do poziomu mistrza Płażewskiego nawet nie próbowaliśmy się zbliżać - taki to był dla nas mistrz. Właściciel widział to inaczej i zaczęła się Stopklatka 2.0, której efekty widać dziś w internecie. Najciekawsze było jednak to, że jeszcze za panowania tego samego właściciela pan Płażewski zaczął pisać do Stopklatki artykuły o „filmach, które trzeba znać”. Historia bywa przewrotna.
Należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Stowarzyszenia Filmowców Polskich oraz FIPRESCI. Otrzymał dwukrotnie Nagrodę im. Karola Irzykowskiego (1958, 1971). W 2008 został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Jako nestor krytyki filmowej w Polsce (pisał recenzje przez 70 lat swego życia) i nie tylko znawca, ale i gorący wielbiciel kina, udzielił głosu postaci Doktora Charakter w dwóch krótkometrażowych filmach animowanych reżyserii Piotra Dumały zatytułowanych  „Dr Charakter przedstawia” (2010) oraz „Dr Charakter przedstawia II” (2012).
Tuż przed śmiercią w 2015 roku zagrał w filmie „Ederly” tego samego reżysera.
Niestety, jedynego filmu w jakim samemu zagrał nie zdążył już obejrzeć...


© 888, DeS
27 sierpnia 2014
Źródło publikacji: „FilmyPolskie888”
tiny.cc/fp888


© Krzysztof Spór
6 sierpnia 2015
źródło publikacji: „Zmarli Jerzy Płażewski i Adam Walaciński”
www.sporwkinie.blogspot.com



Człowiek, który obejrzał 14,500 filmów
IMDb (angielski)
Wikipedia (polski)







Ilustracje © brak informacji


ARTYKUŁ PRZYWRÓCONY Z KOPII ZAPASOWYCH, Z TEGO POWODU ORYGINALNY FORMAT ARTYKUŁU MOŻE NIE PASOWAĆ DO FORMATU OBECNEGO BLOGU. NIEKTÓRE ILUSTRACJE MOGĄ BYĆ OBECNIE NIEDOSTĘPNE, A LINKI MOGĄ BYĆ NIEAKTUALNE.

UAKTUALNIENIE: 2015-08-27-01:19 (przywrócony z kopii z 2014)
UAKTUALNIENIE: 2017-08-04-23:15 (linki, fotografie)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz