Rubinstein, Artur

Uznawany przez znawców i koneserów muzyki za największego pianistę XX wieku, był zarazem jednym z największych orędowników polskości i niepodległej Polski od czasów zaborów aż po komunistyczną okupację PRL-u.

        Był najmłodszym, siódmym synem żydowskiego przedsiębiorcy Izaaka Rubinsteina i Felicji Blima Fajgi z domu Heiman, urodzonym 28 stycznia 1887 roku w Łodzi (wówczas pod zaborami, czyli okupacją rosyjską), gdzie jego ojciec posiadał m.in. małą fabryczkę włókienniczą. Pierwotnie rodzice chcieli nadać mu imię Leo, jednak ulegli namowom jego brata, który koniecznie chciał, aby najmłodszy braciszek miał na imię Artur.

Polskość i patriotyzm Artura Rubinsteina

Polskość to posiadanie zespołu cech polskich, to polski charakter, przynależność do narodu polskiego. Patriotyzm zaś to umiłowanie ojczyzny, przywiązanie do niej, poświęcenie dla własnego państwa i narodu z zachowaniem szacunku do innych narodów, hołdowanie historycznym wartościom. Wielką rolę w propagowaniu patriotyzmu mają ludzie kultury, twórcy. Wspominając rocznicowo tak wybitną postać jak Artur Rubinstein, nie sposób nie odnotować jego polskich patriotycznych postaw.

Ten najwybitniejszy pianista i chopinista XX w. był uwielbiany przez świat i popularny niczym gwiazda filmowa. Zaprzyjaźniony był z dworami królewskimi, arystokracją, mężami stanu, największymi artystami. Nagrodzono go Oscarem za udział w filmie dok. „L’Amour de la Vie” (1970), otrzymał najwyższe honory i ordery, doktoraty honoris causa wielu uczelni i honorowe obywatelstwa wielu miast świata. Jako nieliczny z Polaków otrzymał amerykański prezydencki Medal Wolności.