Jak powstała poprawność polityczna (2)

[Początek w części 1 ☞ TUTAJ ]

---

W 1923 r. w Niemczech zostaje założona „kuźnia umysłów” [think-tank], która podejmuje się roli przełożenia marksizmu ekonomicznego na marksizm kulturowy i która w końcu lat 1930. tworzy podstawy tego, co dzisiaj nazywamy poprawnością polityczną. Stało się to możliwe dzięki bardzo bogatemu, młodemu synowi niemieckiego handlowca-milionera, Felixowi Weilowi, który został marksistą i nie szczędził pieniędzy. Zaniepokojony podziałami między marksistami sfinansował „Pierwszy marksistowski tydzień pracy”, podczas którego Lukács i wielu czołowych niemieckich myślicieli spotkało się w celu wypracowania sposobów na usunięcie podziałów między marksistami. Jak stwierdził: „Potrzebna nam jest kuźnia umysłów”. Mała dygresja - obecnie w Waszyngtonie jest zatrzęsienie takich think-tanków i wszyscy myślimy, że to coś nowoczesnego. W rzeczywistości nie są niczym nowym.

Jak powstała poprawność polityczna (1)

Skąd te wszystkie rzeczy o których słyszeliście dziś rano - cierpiętniczy feminizm, ruchy praw gejów, zmyślane statystyki, poprawianie historii, kłamstwa, żądania, cała ta reszta - skąd to wszystko się wzięło?
Po raz pierwszy w naszej historii Amerykanie boją się mówić i pisać to, co myślą, boją się nawet myśleć. Boją się, że mogą użyć niewłaściwego słowa, słowa uznanego za obraźliwe lub niewrażliwe, rasistowskie, seksistowskie, czy homofobiczne.
Widzieliśmy już takie rzeczy w innych krajach w przeszłości, szczególnie w XX wieku. I zawsze podchodziliśmy do tego z mieszanką litości i - przyznajmy się - pewnego rozbawienia, ponieważ nie wyobrażaliśmy sobie, aby ktokolwiek mógł doprowadzić u nas do sytuacji, w której można by bać się używania niewłaściwego słownictwa.
A jednak teraz i my mamy taką samą sytuację w naszym własnym kraju. Istnieje przede wszystkim na uniwersyteckich kampusach, ale szybko rozprzestrzenia się już na całe społeczeństwo.
Skąd się wzięło i czym jest to, co nazywamy „poprawnością polityczną”?

Litwin, Krzysztof Maria

Urodził się 19 czerwca 1935 w Krakowie i tam wychował się oraz ukończył szkoły - Liceum Sztuk Plastycznych i Akademię Sztuk Pięknych. Także z Krakowem związane było całe jego życie zawodowe jako aktora, m.in. występował na deskach krakowskiego Teatru Starego, Operetki Krakowskiej i kabaretu Piwnica pod Baranami. Spełniał się także jako niezły grafik i malarz, a jego akwarele z krakowskimi widokami są cenione do dzisiaj.
Także w Krakowie 8 listopada 2000 roku przegrał z rakiem walkę o życie i tam też spoczął na Cmentarzu Rakowickim.

- Należał do twórców wszechstronnych - celnie określiła artystę Karina Janik, kuratorka krakowskiej wystawy o życiu i twórczości Krzysztofa Litwina.