Kompozytor muzyki rozrywkowej, filmowej i teatralnej, aranżer, pianista i gitarzysta, dyrygent, producent muzyczny, wydawca, prezes i dyrektor przedsiębiorstw branży rozrywkowej, który przez wiele lat był szefem muzycznym i artystycznym festiwali w Sopocie i Opolu, a także kierował licznymi instytucjami kulturalnymi. Już z tego powodu o panu Trzcińskim można by długo i wiele pisać, jednak oczywiste jest, że Polacy znają go przede wszystkim jako kompozytora, który stworzył ponad 300 piosenek, utworów instrumentalnych i muzyki do filmu i teatru, dlatego też poniższy krótki zarys sylwetki kompozytora skupia się na dokonaniach muzycznych.
Wojciech Trzciński urodził się 22 lipca 1949 roku w Warszawie.
Zadebiutował jako piosenkarz i kompozytor w 1969 roku na Kiermaszu Piosenki Studenckiej w warszawskim klubie Medyk.
OSTRZEŻENIE: NASZA WITRYNA JEST NIEPOPRAWNA POLITYCZNIE I WYRAŻA BEZMIERNĄ POGARDĘ DLA ANTYPOLSKICH ŚCIERW ORAZ WSZELKIEJ MAŚCI LEWACKIEJ DZICZY I INNYCH DEWIANTÓW.
UWAGA: PRZEGLĄDASZ STRONY ARCHIWALNE!
NASZ ZAWSZE AKTUALNY ADRES BIEŻĄCEJ STRONY TO:
☞ tiny.cc/itp2
NASZ ZAWSZE AKTUALNY ADRES BIEŻĄCEJ STRONY TO:
☞ tiny.cc/itp2
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1949. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1949. Pokaż wszystkie posty
Giersz, Witold
W Poraju niedaleko Myszkowa urodził się 26 lutego 1927 roku pan Witold Giersz, scenarzysta i reżyser filmów animowanych i - przede wszystkim - jeden z najważniejszych twórców filmów animowanych w polskiej kinematografii.
Gdy w 1949 roku legendarny dzisiaj Zdzisław Lachur wraz z grupą jemu podobnych zapaleńców i amatorów zakładał bielskią Wytwórnię Filmów Rysunkowych (po przenosinach z Katowic), wkrótce przemianowaną na słynne do dzisiaj Studio Filmów Rysunkowych, bardzo szybko brak artystów plastyków dał mu się we znaki bardziej, niż powszechny wówczas brak wszelkich środków do produkcji filmowej. Filmowcy zdecydowali się wtedy przyjąć wszelkich chętnych do współpracy malarzy, grafików i plastyków - w celu przeszkolenia ich na animatorów filmowych.
W ten sposób 22-letni Witold Giersz, zaciekawiony anonsem prasowym, w 1950 roku trafił do bielskiej wytwórni, zaczął współpracę jako animator, a po czterech latach został asystentem reżysera, głównym animatorem i...
już w niej pozostał na następne 65 lat, aż do teraz..
Gdy w 1949 roku legendarny dzisiaj Zdzisław Lachur wraz z grupą jemu podobnych zapaleńców i amatorów zakładał bielskią Wytwórnię Filmów Rysunkowych (po przenosinach z Katowic), wkrótce przemianowaną na słynne do dzisiaj Studio Filmów Rysunkowych, bardzo szybko brak artystów plastyków dał mu się we znaki bardziej, niż powszechny wówczas brak wszelkich środków do produkcji filmowej. Filmowcy zdecydowali się wtedy przyjąć wszelkich chętnych do współpracy malarzy, grafików i plastyków - w celu przeszkolenia ich na animatorów filmowych.
W ten sposób 22-letni Witold Giersz, zaciekawiony anonsem prasowym, w 1950 roku trafił do bielskiej wytwórni, zaczął współpracę jako animator, a po czterech latach został asystentem reżysera, głównym animatorem i...
już w niej pozostał na następne 65 lat, aż do teraz..
Rybczyński, Zbigniew
27 stycznia 1949 w Łodzi urodził się pan Zbigniew Rybczyński, zdobywca Oskara - prestiżowej amerykańskiej Nagrody Akademii Filmowej - w kategorii Najlepszy Krótkometrażowy Film Animowany za film "Tango" w 1983 roku.
Pan Rybczyński był pierwszym i zarazem jedynym przez prawie ćwierć wieku zdobywcą Oskara z Polski (wszyscy pozostali Polacy - laureaci Nagrody Akademii Filmowej otrzymali je za filmy wyprodukowane dla, lub w zagranicznych wytwórniach filmowych).
Po ukończeniu Liceum Plastycznego w Warszawie studiował w PWSFTviT w Łodzi na Wydziale Operatorskim, gdzie zrealizował 3 etiudy: „Take Five”, „Skład 6800” i „Kwadrat”. W czasie studiów i bezpośrednio po studiach obok własnych projektów pracował jako autor zdjęć przy filmach kolegów reżyserów: Piotra Andrejewa, Filipa Bajona i Andrzeja Barańskiego z którym zrealizował trzy nagradzane etiudy szkole: Kręte ścieżki, Dzień pracy i Podanie.
Studia ukończył w 1973 roku i prawie natychmiast podjął współpracę ze Studiem Filmowym Se-Ma-For, gdzie zrealizował swój pierwszy film techniką kombinowaną „Plamuz” zawierający muzykę jazzową Zbigniewa Namysłowskiego (ponad 10 lat później film ten zdobył I Nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Muzycznych we Wrocławiu). Był to jeden z pierwszych w Polsce animowanych teledysków muzycznych.
Pan Rybczyński był pierwszym i zarazem jedynym przez prawie ćwierć wieku zdobywcą Oskara z Polski (wszyscy pozostali Polacy - laureaci Nagrody Akademii Filmowej otrzymali je za filmy wyprodukowane dla, lub w zagranicznych wytwórniach filmowych).
Po ukończeniu Liceum Plastycznego w Warszawie studiował w PWSFTviT w Łodzi na Wydziale Operatorskim, gdzie zrealizował 3 etiudy: „Take Five”, „Skład 6800” i „Kwadrat”. W czasie studiów i bezpośrednio po studiach obok własnych projektów pracował jako autor zdjęć przy filmach kolegów reżyserów: Piotra Andrejewa, Filipa Bajona i Andrzeja Barańskiego z którym zrealizował trzy nagradzane etiudy szkole: Kręte ścieżki, Dzień pracy i Podanie.
Studia ukończył w 1973 roku i prawie natychmiast podjął współpracę ze Studiem Filmowym Se-Ma-For, gdzie zrealizował swój pierwszy film techniką kombinowaną „Plamuz” zawierający muzykę jazzową Zbigniewa Namysłowskiego (ponad 10 lat później film ten zdobył I Nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Muzycznych we Wrocławiu). Był to jeden z pierwszych w Polsce animowanych teledysków muzycznych.
Rewiński, Janusz
16 września urodziny obchodzi pan Janusz Rewiński, znany satyryk i aktor.
Urodził się w 1949 roku w Żarach, we Wrocławiu ukończył Technikum Budowy Silników Lotniczych Lotniczych Zakładów Naukowych, a w 1972 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Krakowie. Już podczas studiów występował w prowadzonych przez Wiesława Dymnego Spotkaniach z Balladą oraz w Piwnicy Pod Baranami. Był aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu i tam też przez kilka lat występował w kabarecie Tey wraz z Zenonem Laskowikiem . W latach 1980. pojawił się m.in. w duecie z Bohdanem Smoleniem. Popularność przyniosły mu występy w Kabarecie Olgi Lipińskiej, w którym wcielił się w rolę gruboskórnego dyrektora teatru "Miśka". Wystąpił w licznych rolach filmowych, m.in. w Podróżach Pana Kleksa, Kilerze i w serialach Zmiennicy, Tygrysy Europy. Grywał zwykle ludzi wpływowych, lecz nieokrzesanych.
Urodził się w 1949 roku w Żarach, we Wrocławiu ukończył Technikum Budowy Silników Lotniczych Lotniczych Zakładów Naukowych, a w 1972 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Krakowie. Już podczas studiów występował w prowadzonych przez Wiesława Dymnego Spotkaniach z Balladą oraz w Piwnicy Pod Baranami. Był aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu i tam też przez kilka lat występował w kabarecie Tey wraz z Zenonem Laskowikiem . W latach 1980. pojawił się m.in. w duecie z Bohdanem Smoleniem. Popularność przyniosły mu występy w Kabarecie Olgi Lipińskiej, w którym wcielił się w rolę gruboskórnego dyrektora teatru "Miśka". Wystąpił w licznych rolach filmowych, m.in. w Podróżach Pana Kleksa, Kilerze i w serialach Zmiennicy, Tygrysy Europy. Grywał zwykle ludzi wpływowych, lecz nieokrzesanych.
Bończak, Jerzy
Jerzy Bończak, polski aktor filmowy i teatralny, znany z wielu znakomitych ról, o sobie mówi "jest we mnie więcej z diabła niż z anioła". Skąd to stwierdzenie? Aktor zdaje sobie sprawę z tego, że ma trudny charakter, i jest często wybuchowym nerwusem. W swoim życiu uległ też kilku nałogom, wśród których chyba najgorszym było uwielbienie stanu upojenia alkoholowego. Wyciągnęła go z tego… miłość do żony Ewy, z którą jest od prawie 40 lat i ma z nią dwoje dorosłych już dzieci.
Pan Bończak urodził się 65 lat temu w Bieżuniu, malutkiej osadzie mazowieckiej zamieszkanej przez raptem 2000 ludzi, a która jest... miastem, posiadając prawa miejskie już od 600 lat.
Po ukończeniu PWST w 1971 roku rozpoczął karierę aktorską na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie, następnie przeniósł się do Warszawy i występował w teatrach: Rozmaitości, Nowym, oraz Kwadrat.
Pan Bończak urodził się 65 lat temu w Bieżuniu, malutkiej osadzie mazowieckiej zamieszkanej przez raptem 2000 ludzi, a która jest... miastem, posiadając prawa miejskie już od 600 lat.
Po ukończeniu PWST w 1971 roku rozpoczął karierę aktorską na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie, następnie przeniósł się do Warszawy i występował w teatrach: Rozmaitości, Nowym, oraz Kwadrat.
Brański, Lech
Rodowity łodzianin, kompozytor, aranżer i dźwiękowiec Lech Brański urodził się 13 stycznia 1949 roku.
Był absolwentem Wydziału Reżyserii Muzycznej warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej, który od 1974 pracował na etacie operatora dźwięku w łódzkiej Wytwórni Filmów Dokumentalnych.
Aktywny od początku lat 1970-ch, podczas swej kariery stworzył muzykę do prawie 100 filmów polskich, m.in. „Tajemnica szyfru Marabuta” (1979), „Klincz” (1979), „Czułe miejsca” (1980), „Jest” (1984), „Pan Samochodzik i praskie tajemnice” (1988), „Co lubią tygrysy” (1989), serialu „W labiryncie” i wielu innych filmów.
Nie unikał także komponowania muzyki do spektakli telewizyjnych i teatralnych oraz utworów rozrywkowych i muzyki poważnej.
Był absolwentem Wydziału Reżyserii Muzycznej warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej, który od 1974 pracował na etacie operatora dźwięku w łódzkiej Wytwórni Filmów Dokumentalnych.
Aktywny od początku lat 1970-ch, podczas swej kariery stworzył muzykę do prawie 100 filmów polskich, m.in. „Tajemnica szyfru Marabuta” (1979), „Klincz” (1979), „Czułe miejsca” (1980), „Jest” (1984), „Pan Samochodzik i praskie tajemnice” (1988), „Co lubią tygrysy” (1989), serialu „W labiryncie” i wielu innych filmów.
Nie unikał także komponowania muzyki do spektakli telewizyjnych i teatralnych oraz utworów rozrywkowych i muzyki poważnej.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
UWAGA: PRZEGLĄDASZ STRONY ARCHIWALNE!
NASZ ZAWSZE AKTUALNY ADRES BIEŻĄCEJ STRONY TO:
☞ tiny.cc/itp2
NASZ ZAWSZE AKTUALNY ADRES BIEŻĄCEJ STRONY TO:
☞ tiny.cc/itp2






