Podczas wojny Niemcy wywieźli jego ojca do obozu koncentracyjnego w Mauthausen. Ojciec przeżył, ale po wojnie był już wyniszczonym fizycznie i psychicznie wrakiem człowieka. Po wojnie, gdy szedł po raz pierwszy do szkoły, komisja szkolna zakwalifikowała go od razu do 3 klasy. Naukę rozpoczął jednak od 2 klasy szkoły podstawowej.
Mając 13 lat był już w liceum.
Pod wpływem starszych kolegów stał się przeciwnikiem komunizmu i przez pewien czas nawet oficjalnym wrogiem ludu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej: "Kiedyś pierwsze systemy wartości poznawało się, obcując z kolegami na podwórku. Ale ja 200 metrów od domu miałem salezjan z Bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego, którzy po wojnie prowadzili u siebie coś w rodzaju domu kultury. To oni dali mi kościec etyczno-moralny." Ich plany dywersji były większe niż możliwości (planowali nawet wykolejenie pociągu wojskowego), a wszystko skończyło się na rozrzuceniu ulotek z hasłem "Pomścimy Katyń", po których zainteresowało się nimi UB... Tylko 40-stopniowa gorączka uratowała młodego wówczas Arkadiusza od aresztu, gdyż leżał akurat w łóżku z zapaleniem płuc gdy przyszli UB-ecy i zrobili rewizję w mieszkaniu rodziców.
