UWAGA: PRZEGLĄDASZ STRONY ARCHIWALNE!
NASZ ZAWSZE AKTUALNY ADRES BIEŻĄCEJ STRONY TO:
tiny.cc/itp2

OSTRZEŻENIE: NASZA WITRYNA JEST NIEPOPRAWNA POLITYCZNIE I NIEPRZYJAZNA MATOŁOM „NOWOCZESNYM”, Z PLATFORM OSZUSTÓW I KOMITETÓW OBRONY DOSTĘPU DO ŻŁOBU, KOMUNISTOM, „UB–WATELOM RP”, WSZELKIEJ MAŚCI LEWACKIEJ DZICZY I INNYM DEWIANTOM.

Fieldorf, August Emil

Generał „Nil”

24 lutego 1953 roku został zamordowany przez komunistów legendarny generał Wojska Polskiego, znany pod swym pseudonimem konspiracyjnym jako Generał „Nil”.

August Emil Fieldorf urodził się 20 marca 1895 roku w Krakowie.
Był dowódcą Kierownictwa Dywersji AK (Kedywu) oraz zastępcą dowódcy całej Armii Krajowej w okupowanej Polsce, a jego historia życia tylko z tego okresu starczyłaby na scenariusze dla kilku filmów akcji.

Jednak zamiast opiewać bohaterskie czyny tego Wielkiego Patrioty w książkach i filmach,  po wojnie został On "w nagrodę" podstępnie zamordowany przez PRL-owską żydokomunę (nie w przenośni lecz dosłownie: wszyscy komunistyczni prokuratorzy i sędziowie - oprócz jednego - byli Żydami i Żydówkami, zaś jedyny wyjątek stanowił Rosjanin).

Prawdziwy polski patriota i bohater narodowy, który walczył w Legionach Polskich od 1914 roku, a od 1918 w szeregach Wojska Polskiego walczył z sowietami w latach 1919-1921, odbijał Wilno i Kijów. Uczestniczył m.in w defiladzie zwycięstwa 9 maja 1920 roku w centrum Kijowa. W II wojnie światowej walczył jako dowódca 51 Pułku 12 Dywizji Piechoty generała Paszkiewicza aż do jej rozbicia w bitwie pod Iławą. Internowany przez Słowaków uciekł z obozu i przedostał się do Francji, gdzie ukończył kursy sztabowe i został mianowany pułkownikiem.
Po upadku Francji przedostał się do Anglii, skąd został wysłany spowrotem do Polski jako emisariusz Rządu i Wodza Naczelnego. Początkowo był jednym z dowódców Związku Walki Zbrojnej w Warszawie, następnie w Wilnie i Białymstoku, a od 1942 był dowódcą Kedywu KG AK (Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej). Z jego rozkazu wykonano m.in. wyrok na generale SS w Warszawie.
W kwietniu 1944 powierzono mu zadanie stworzenia i kierowania głęboko zakonspirowaną organizacją „Niepodległość” o kryptonimie NIE, kadrowego odłamu Armii Krajowej przygotowanego do działań w warunkach oczekiwanej sowieckiej okupacji, które organizacja ta miała podjąć po rozwiązaniu Armii Krajowej 19 stycznia 1945. W marcu 1945 został jednak złąpany przez NKWD, ale sowieci nie rozpoznali w nim Generała „Nila” i jako "zwykły" żołnierz AK pod nazwiskiem Walenty Gdanicki został zesłany do obozu pracy na Uralu za "wywrotową działalność" w AK. Zwolniony w 1947 wrócił do Polski i zamieszkał w Białej Podlaskiej, nadal jako Gdanicki.
Do konspiracji już nie wrócił i chcąc wrócić do swego nazwiska, zaufał komunistycznej amnestii i ujawnił się w lutym 1948 roku.
Jednak na podstawie sfabrykowanych, fałszywych zeznań byłych podwładnych - których torturami zmuszono do złożenia fałszywych zeznań - został aresztowany w 1950 roku pod zarzutem wydawaniu rozkazów likwidacji partyzantów sowieckich podczas wojny. Pomimo braku innych dowodów poza wymuszonymi torturami zeznaniami dwóch byłych podwładnych, został skazany na karę śmierci. Sąd najwyższy - także składający się z komunistycznych Żydów - wyrok podtrzymał.
Egzekucję na generale wykonano w lutym 1953, miejsce jego pochówku jest nieznane.

40 lat później wszczętę zostało śledztwo w sprawie zamordowania Generała „Nila” i objęło ono wszystkie znane osoby zaangażowane w jego proces, którymi byli Helena Wolińska (prawdziwe imię i nazwisko: Fajga Mindla), Beniamin Wejsblech (Benjamin Weissbleih), Paulina Kern (Peninah Kerenstein, Penina Kerensztajn), Maria Gurowska (Genowefa Sand, Geva Zand), Emil Merz, Gustaw Auscaler, Igor Andrejew (Игорь Бэзилович Андреев), oraz dwaj Polacy (prawdopodobnie) - ławnicy Bronisław Malinowski i Mieczysław Szymański.
Niestety, sprawiedliwości nie stało się zadość. Żadna z tych osób nie została nigdy postawiona przed sądem ani ukarana, prawie wszyscy już nie żyli gdy śledztwo zostało rozpoczęte, zaś ostatnia żyjąca w Polsce  (Geva Zand) przeciągała pojawienie się w sądzie zwolnieniami lekarskimi aż do chwili jej śmierci ze starości; druga wówczas jeszcze żyjąca - Fajga Mindla mieszkająca w Wielkiej Brytanii - oskarżyła natomiast polskie sądownictwo o antysemityzm, a rząd angielski odrzucał polskie żądania ekstradycji aż do jej śmierci...


888
20 marzec 2014
Wolne do kopiowania i rozpowszechniania tylko w takiej samej postaci
© 2014 FilmyPolskie888   tiny.cc/fp888





Wikipedia (polski)
IPN.gov.pl (Instytut Pamięci Narodowej) : książka (polski)
Niezlomni.com : artykuł o Generale (polski)


1914

z rodziną, lata 1930-te


1932

z córką Krystyną, 1950




ARTYKUŁ PRZYWRÓCONY Z KOPII ZAPASOWEJ. Z TEGO POWODU FORMATOWANIE ARTYKUŁU LUB ZAŁĄCZONYCH DO NIEGO ILUSTRACJI MOŻE NIE PASOWAĆ DO OBECNEGO FORMATU. NIEKTÓRE ILUSTRACJE MOGĄ BYĆ OBECNIE NIEDOSTĘPNE.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

UWAGA: PRZEGLĄDASZ STRONY ARCHIWALNE!
NASZ ZAWSZE AKTUALNY ADRES BIEŻĄCEJ STRONY TO:
tiny.cc/itp2