„Pucz” i po puczu

        Obejrzałem w rządowej telewizji obraz zatytułowany „Pucz”. Rzeczywiście, mieliśmy do czynienia z próbą zamachu stanu, którego scenariusz był mniej więcej taki: najpierw posłowie opozycji stworzą jakiś pretekst do awantury, by następnie ją wykorzystać do obstrukcji, której celem będzie zablokowanie możliwości uchwalenia ustawy budżetowej w konstytucyjnym terminie. Takie zablokowanie bowiem stwarza skutki prawne w postaci możliwości skrócenia kadencji Sejmu i rozpisania nowych wyborów. Toteż kiedy w Sejmie rozpoczęło się blokowanie mównicy i marszałkowskiego fotela, przed Sejmem zaczęli gromadzić się ściągani w trybie alarmowym z całej Polski konfidenci Wojskowych Służb Informacyjnych, którzy mieli odgrywać tam role „zagniewanego ludu”.

„Jedwabne. Świadkowie, świadectwa, fakty”

W sobotę 7 maja, w krakowskim kinie „Mikro” obejrzeliśmy pierwszą, pełną choć zmontowaną „jeszcze na gorąco” wersję dokumentalnego filmu pp. Elżbiety i Wacława Kujbidów z Ottawy: „Jedwabne. Świadkowie, świadectwa, fakty”. To zwieńczenie ich blisko trzyletniej pracy, ogromnego wysiłku dwojga żyjących w Kanadzie Krakowian, którzy postanowili zmierzyć się z największym, najbardziej podłym oskarżeniem ostatniego 27-lecia, jakie skierowano pod adresem narodu polskiego.

Autorzy dotarli do dwójki żyjących i – co najważniejsze – naocznych świadków tej okrutnej, niemieckiej zbrodni: pp. Hieronimy Wilczewskiej i Stefana Boczkowskiego. Pokazują w swoim filmie także część dowodów rzeczowych wykopanych w trakcie niedokończonej ekshumacji w Jedwabnem, a najważniejszym z nich są dziesiątki karabinowych łusek, koronny dowód na sprawstwo Niemców w zabijaniu Żydów, mieszkańców Jedwabnego.

„Pogorzelisko”

Obszerne fragmenty najnowszej książki Wojciecha Sumlińskiego, której premiera nastąpi już wkrótce: 18 maja (link do przedsprzedaży poniżej)

---

A kiedy przyszli po mnie

Była punktualnie szósta. Stanąłem pod drzwiami i usłyszałem: „Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, proszę otwierać”.
Początkowo było ich ośmiu. Uzbrojeni, ale bez mundurów i oznakowanych kamizelek. Krótko i rzeczowo poinformowali mnie, że od tego momentu przechodzę pod ich „opiekę” i jestem zatrzymany pod zarzutem ujawnienia Aneksu do Raportu Komisji Weryfikacyjnej WSI spółce Agora, wydawcy „Gazety Wyborczej”. Absurdalność sytuacji mogłaby nawet być śmieszna, gdyby nie była groźną i tragiczną zarazem. Powoli, po pierwszym szoku, odzyskiwałem równowagę.
W tym czasie trwało już metodyczne przeszukanie mojego mieszkania. Jeden z funkcjonariuszy usiadł przy odtwarzaczu video i rozpoczął oglądanie kaset VHS, sekwencja po sekwencji, kaseta po kasecie. Do wieczora zajmował się tylko tym,