Coraz głębiej...

        Pani prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz znalazła się w opałach z powodu afery związanej z tak zwaną reprywatyzacją działki pod Pałacem Kultury im, Józefa Stalina, dla niepoznaki adresowaną przy ulicy Chmielnej. Odszkodowanie za tę działkę jej poprzedni właściciel, obywatel duński, otrzymał na podstawie tzw. umów indemnizacyjnych, jakie w latach 50-tych i 60-tych Polska zawierała z różnymi państwami. Na ich podstawie państwa te przejmowały od Polski zobowiązania odszkodowawcze za mienie ich obywateli znacjonalizowane w Polsce.

Kogo obchodzi Gronkiewicz-Waltz?

Wałkowanie tematu zmian personalnych w stołecznym ratuszu to dowód na warszawizację polskiej polityki. Zjawiska, które odwraca uwagę od prawdziwego problemu, czyli braku ustawy reprywatyzacyjnej.

W stołecznym ratuszu poleciały głowy. W związku z aferą „reprywatyzacyjną” stołki straciło dwóch zastępców prezydent miasta: Jarosław Jóźwiak i Jacek Wojciechowicz. Odgrywają oni role kozłów ofiarnych, bo Jóźwiak jest odpowiedzialny za kwestie zwrotu mienia dopiero od 2014 roku – uznanie roszczeń spornych działek nastąpiło o wiele wcześniej – a Wojciechowicz w ogóle nie zajmował się tematem.

Czytam te doniesienia, słucham komentarzy i zastanawiam się: i co z tego?

AntyPolak Jerzy Stuhr synem prokuratora z czasów stalinowskich

Kolejny ciekawy przyczynek do znaczenia rodowodu z „czerwonych dynastii”. Aktor Jerzy Stuhr niedawno wyznał w wywiadzie dla Wirtualnej Polski, że jego ojciec był prokuratorem w czasach stalinowskich. (Por. Jerzy Stuhr o „dobrej zmianie” według PiS w wywiadzie udzielonym Grzegorzowi Wysockiemu z Wirtualnej Polski 3 sierpnia 2016 r.) Nieprzypadkowe w tym kontekście wydają się niedawne drwiny J. Stuhra z „żołnierzy wyklętych”. A także utrzymujące się u Stuhra jako efekt „internacjonalistycznego” wychowania skrajne uprzedzenia antypolskie.

Dorzynanie świniaka

W świecie polityki nie ma przypadków, z wyjątkiem tych spraw, które wypływają przez nieostrożność lub niezwykłe zbiegi okoliczności. Oficjalne stanowiska, wywiady i oświadczenia z całą pewnością w tej grupie się nie mieszczą. Nie ma zatem najmniejszych powodów, aby ostatnie stanowisko Nowoczesnej i publikacje Gazety Wyborczej na temat „reprywatyzacji” warszawskich nieruchomości, traktować jako wypadek przy pracy. Nic z tych rzeczy, wszystko jest dokładnie skalkulowane i w odpowiednim momencie realizowane. Jeśli chodzi o Nowoczesną to wbijanie noża w plecy PO wydaje się czymś całkowicie naturalnym. Obecna etap dziejowy należy do stanów przejściowych, to znaczy, że nie ma żadnego odgórnego nakazu, który by stwierdzał kto robi za przewodnią siłę narodu.

Jak rodzina Hanny Gronkiewicz-Waltz zarobiła miliony

Centralne Biuro Antykorupcyjne rozpoczęło właśnie kontrolę decyzji reprywatyzacyjnych podejmowanych przez władze Warszawy.

(kliknij w obrazek po większy)

Zasada od dawna była ta sama. Prawowici właściciele przez lata nie mogli odzyskać własności, wystarczyło jednak, aby sprzedali roszczenie (za ułamek wartości) właściwej osobie i sprawa nagle nabierała tempa. Inaczej było w wypadku osób ustosunkowanych. Rodzina Hanny Gronkiewicz-Waltz otrzymała zwrot kamienicy przy ul. Noakowskiego 16, chociaż z księgi wieczystej wynikało, że nie byli prawowitymi właścicielami. W sytuacji jakichkolwiek wątpliwości miasto nigdy nie zwracało nieruchomości. W wypadku męża prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz Waltz, Andrzeja Waltza, nie stanowiło to przeszkód. W lutym 2007 r. rodzina HGW zarobiła parę milionów złotych na sprzedaży prywatnej spółce pożydowskiej kamienicy przy ul. Noakowskiego 16 w Warszawie.

Sojusz tronu z ołtarzem

Bezwzględne rządy większości okrutnie tłamszące mniejszości, przekupywanie kościoła, kapturowe wyroki, słaba premier i krótkowzroczny prezydent państwa policyjnego – w taki sposób widzi Polskę Hanna Gronkiewicz-Waltz, niedobitek zdychającej Platformy Obywatelskiej i zarazem obecna (jeszcze) prezydent miasta Warszawy. Pomimo to, zamiast uciekać jak najszybciej z kraju tak strasznego terroru – HGW dalej „kręci lody” w warszawce, a nawet pomimo wszem i wobec czyhających na nią kaczystów (oczywisty wytwór nieregularnego zażywania Xanaxu) swobodnie udziela wywiadów niemieckiej polskojęzycznej prasie... [J.A.]