Stanisław „Cat” Mackiewicz – sentymentalny realista

Stanisław „Cat” Mackiewicz zmarł 18 lutego 1966 roku. Sylwetkę tego Polaka przypomina dziennikarz Mateusz Ambrożek w rozmowie z politologiem Maciejem Zakrzewskim dla „Nowej Konfederacji”.

---

Mateusz Ambrożek:
— Perspektywa Mackiewicza to mieszanka Henryka Sienkiewicza i Jacquesa Bainville’a. Pierwszy odpowiadał za jego marzenia o restytucji wielkiej Rzeczypospolitej, drugi był mistrzem politycznego realizmu​. [...] Dlaczego publicysta, który zmarł 50 lat temu, wciąż ma wielu czytelników? Na czym polega jego fenomen?

Maciej Zakrzewski:
— Mackiewicza, moim zdaniem, znamionuje to, co jest charakterystyczne dla każdego wielkiego pisarza czy polityka – nie daje się on zaszufladkować. Podział na zwolenników i przeciwników Cata nie przebiega wzdłuż linii prawica-lewica.

Okrągły stół z radykałami

By rozbroić populistów, można zacząć mówić ich językiem. Można też uczynić ich współodpowiedzialnymi za wyjście z patowej sytuacji.

Od kilku lat żyjemy w permanentnym kryzysie. Nieustanna obawa przed wybuchem wojny, zamachem terrorystycznym, koniecznością przyjmowania uchodźców z krajów pogrążonych w konfliktach zbrojnych i cierpiących z powodu klęsk żywiołowych staje się dla nas codziennością. Nadzwyczajne sytuacje wymagają nadzwyczajnych środków zaradczych.

Oczywistym następstwem zaistnienia kryzysu w państwie jest radykalizacja części społeczeństwa, która najczęściej próbuje przemodelować dotychczasowe stosunki polityczne, a w związku z tym wprowadzać inne modele funkcjonowania poszczególnych gałęzi całego społeczeństwa.