Niektórym starszym moim rodakom Lufthansa kojarzy się z Luftwaffe, ale młodszym Polakom już w mniejszym stopniu. Piszę do państwa jako Wasz klient – nie zawsze bowiem mogę wszędzie dolecieć naszym narodowym przewoźnikiem czyli Polskimi Liniami Lotniczymi „LOT”. Stąd też korzystam czasami z Państwa usług, zwłaszcza na trasach transatlantyckich, pozakontynentalnych. Biuro podróży znajdujące się w PE w Brukseli (i Strasburgu) często oferuje nam, europarlamentarzystom, Państwa połączenia. Nie chcę w tej chwili ocenić jakości usług, które otrzymujemy z Państwa strony, ani też tego czy jedzenie jest smaczne czy mniej smaczne, choć to dla mnie jako dla smakosza, gurmandysty – żeby nie powiedzieć gorzej – bardzo ważne. Chciałem się skupić na czymś zupełnie innym.
Zbierałem się już od dłuższego czasu, żeby napisać do Państwa ten list. W końcu nie zdzierżyłem ‒ i oto jest. Otóż, gdy korzystam z samolotów Lufthansy na trasach poza Europą, to ‒ inaczej niż zdecydowana większość pasażerów ‒ nie oglądam filmów, tylko słucham muzyki klasycznej. Jestem zdumiony jak bardzo jednostronny jest repertuar niemieckiego przewoźnika w tym zakresie.
