Takie rzeczpospolite będą...

Nawet najwięksi przeciwnicy rządów „dobrej zmiany” muszą przyznać, że reforma systemu oświaty jest obecnie bezwzględną koniecznością. Nieefektywny system, który sprowadził poziom polskiej oświaty na ostatnie pozycje w listach rankingowych generował liczne patologie. Gimnazja funkcjonujące jako trzyletnia przechowalnia młodzieży stały się miejscem niebezpiecznym dla ucznia. Do gimnazjów przeniosła się ze struktur więziennych i z wojska fala. Dzieci terroryzowane, poniżane i okradane przez rówieśników posuwały się – zdarzało się- do samobójstwa nie znajdując pomocy w świecie dorosłych równie jak one bezradnych wobec młodocianych bandytów. W obronie gimnazjów stają obecnie członkowie ZNP pod wodzą Sławomira Broniarza. Przypominamy, że gdy tworzono gimnazja pan Broniarz też protestował. Ten typ po prostu tak ma.

Jak się nie ma co się lubi

Prezydent Duda podpisał uchwaloną przez sejm ustawę oświatową. Oznacza to likwidację gimnazjów i zmianę podstawy programowej. Nie daje mi spokoju dyskusja na ten temat przeprowadzona w radiu TOK FM. Brali w niej udział profesorowie wyższych uczelni- biolog Krzysztof Spalik, fizyk Lech Mankiewicz oraz matematyk Janusz Czyż. Tylko profesor Czyż jest zwolennikiem przeprowadzanych obecnie zmian i rozumie, że likwidacja gimnazjów jest warunkiem koniecznym wyprowadzenia polskiej szkoły z zapaści. Ma również ciekawe propozycje programowe. Pozostali panowie profesorowie, jak Agnieszka Holland, chcą żeby wszystko było jak dotąd. .
Przede wszystkim wydają się nie doceniać roli jaką odegrało utworzenie gimnazjów, jedna z poronionych reform Buzka, w upadku polskiej oświaty. Gimnazja utworzono w zamyśle po to żeby odseparować dzieci z młodszych klas szkoły podstawowej od demoralizującego wpływu uczniów 7 oraz 8 klasy. Poza tym gimnazja miały podnieść poziom oświaty młodzieży z obszarów wiejskich, zwiększyć ich szanse w społecznej rywalizacji.

Pudrowanie gangreny

Mam przed sobą zbiór zadań do matematyki dla klasy V-VI szkoły podstawowej. Autorzy: Tadeusz Korczyc i Jerzy Nowakowski. Wydawnictwo WSiP 1985. Z tego zbioru korzystały moje dzieci. Chodziły do zwykłej, dzielnicowej, mocno skomunizowanej szkoły imienia Wojska Polskiego, razem z dziećmi lokalnego marginesu. Ani moje dzieci, ani dzieci marginesu, które przychodziły czasami do mnie z zadaniami z matematyki nie miały z ich zrozumieniem żadnych poważnych problemów.
Daję zadanie z tego zbioru tegorocznym maturzystom, których douczam w ramach kursu przygotowawczego.
Oto inkryminowane zadanie: „Doświadczenie polega na trzykrotnym rzucie monetą. Czy zdarzenie: wypadnie przynajmniej jeden orzeł jest tak samo prawdopodobne jak zdarzenie: wypadną dokładnie dwie reszki?”.

Dziewczynka z zapałkami

Co jakiś czas, gdy brak nam nawet ćwierćpoważniejszych publikacji, tak i tym razem „zapychamy lukę” wypocinami POpaprańców – nie tylko jako kolejny przykład tego, jak daleko zaszły już fobie i dewiacje umysłowe oderwanego od żłobu motłochu (i nadal nie mogącego zaakceptować tak oczywistego faktu, że społeczeństwo polskie już ponad rok temu przępędziło ich złodziejską bandę na śmietnik historii), ale także dla rozrywki. Pośmiejmy się więc z politycznie–poprawnych debilizmów autorstwa „Elżbieta Turlej” dopóki osoba ta jeszcze ma gdzie je publikować – poniżej prezentujemy wybitnie śmierdzący pasztet (gdyż trudno nazwać to choćby paszkwilem), który w zamierzeniu miał prawdopodobnie zaszkodzić profesorowi KUL, pani dr hab. Urszuli Dudziak, jednak uważna lektura tego pasztetu wywołuje jedynie odwrotny skutek.
Artykuł pochodzi z naczelnego (obecnie) organu zdychającej w ciężkich mękach PO, czyli magazynu „POlityka” i dobitnie świadczy o tym, że „POlityka” – tak jak PO – nadal nie zauważyła, że już rzadko kto bierze ich poważnie...

---

Publicystka Telewizji Trwam, teolog dr hab. Urszula Dudziak ma stworzyć nową podstawę programową do wychowania do życia w rodzinie. Już za rok nastolatki będą uczyć się z zatwierdzonych przez nią podręczników.

Koniec z masówkami na studiach?

        1 stycznia 2017 r. wchodzi w życie rozporządzenie ministra nauki i szkolnictwa wyższego zakładające, że uczelnie wyższe, w których na jednego wykładowcę przypada więcej niż 13 studentów, będą miały stopniowo obniżaną dotację z budżetu państwa. Jak tłumaczą przedstawiciele resortu, ma to doprowadzić do zwiększenia jakości kształcenia.

O przyczynach wprowadzenia kryterium dostępności akademickiej, czyli właśnie określonego stosunku liczby studentów do wykładowców, mówił Piotr Müller, doradca wicepremiera, ministra nauki i szkolnictwa wyższego Jarosława Gowina. – W zaproponowanych przez nas zmianach ustaliliśmy zasadę, że uczelnie, w których przypada więcej niż 13 studentów na jednego nauczyciela akademickiego, będą miały częściowo obniżaną dotację z budżetu państwa. To rozwiązanie spowoduje, że wreszcie odejdziemy od typowo ilościowego mechanizmu finansowania, który spowodował źle rozumianą masowość kształcenia w uczelniach – tłumaczy.