Hymn Polski „Mazurek Dąbrowskiego”

Równo 280 lat od jego powstania, 26 lutego 1927 roku Sejm Rzeczypospolitej ustanowił „Mazurek Dąbrowskiego” oficjalnym Hymnem Polski.

---

        Historia nagrań obecnego Hymnu Narodowego zaczyna się wraz z wiekiem XX.
„Pieśń Legionów”, „Mazurek Dąbrowskiego” czy „Jeszcze Polska nie zginęła” to pieśń napisana jeszcze w lipcu 1797 r. Utwór już wtedy szybko zdobył bardzo dużą popularność.
Autorem tekstu był Józef Wybicki.
Początkowo jako kompozytora podawano M.K. Ogińskiego, ale jak wykazały późniejsze badania była to oryginalna melodia ludowa. Najstarszym odnalezionym i znanym obecnie nagraniem wokalnym, jest wykonanie zarejestrowane na wałku Edisona w roku 1901 przez Stanisława Bolewskiego.

Rubinstein, Artur

Uznawany przez znawców i koneserów muzyki za największego pianistę XX wieku, był zarazem jednym z największych orędowników polskości i niepodległej Polski od czasów zaborów aż po komunistyczną okupację PRL-u.

        Był najmłodszym, siódmym synem żydowskiego przedsiębiorcy Izaaka Rubinsteina i Felicji Blima Fajgi z domu Heiman, urodzonym 28 stycznia 1887 roku w Łodzi (wówczas pod zaborami, czyli okupacją rosyjską), gdzie jego ojciec posiadał m.in. małą fabryczkę włókienniczą. Pierwotnie rodzice chcieli nadać mu imię Leo, jednak ulegli namowom jego brata, który koniecznie chciał, aby najmłodszy braciszek miał na imię Artur.

Boże Narodzenia podczas okupacji

Boże Narodzenia podczas okupacji niemieckiej we wspomnieniach Polaków to przeważnie smutna i tragiczna historia. Większość rodzin było rozbitych przez wojnę, ludzie tułali się, niektórzy członkowie rodzin byli wywiezieni do obozów albo zabici...

Tym bardziej dziś możemy docenić to, że w czasach pokoju mamy z kim podzielić się opłatkiem, i, że w drodze na spotkanie Wigilijne nikogo z rodziny czy bliskich nie złapią w łapance lub nie zabiją dla zabawy - jak często robili to Niemcy. Podczas Wigilii potrafili walić kolbą w drzwi i wtargnąć do mieszkania zabierając niewinnych ludzi do więzień.
A dziś?
Cisza...spokój.... radość wspólnych chwil... doceńmy to.

Bitwa pod „Lenino” czyli rzeź pod Romanowem

W czasach komunistycznej okupacji Polski (PRL) rocznice tej bitwy były obchodzone może nie hucznie, ale zawsze uroczyście. Oficjalnie była to przecież najważniejsza bitwa „odrodzonego” Wojska Polskiego (tak okupanci początkowo nazywali komunistyczne Wojsko Polskie powstałe w ZSRS po wyjściu z ZSRS wcześniej utworzonego Wojska Polskiego pod dowództwem gen. Andersa) i aż do 1991 roku była oficjalnym Dniem Ludowego Wojska Polskiego.

Jednak, jak to zawsze było z komunistyczną propagandą, prawie wszystko, co o tej bitwie pisano i pokazywano było zakłamane i celowo pomieszane niczym groch z kapustą – już od samej nazwy bitwy zaczynając.

        Zacznijmy od tego, co twierdzi o miejscowości „Lenino” światowa wyrocznia wiedzy, czyli Wikipedia w wersji polskojęzycznej:

Zesłana na Sybir, wracała do Polski przez Afrykę

Odszukał mnie Artur Woźniakowski, dostarczył bogaty zestaw fotografii. Wśród zgromadzonych przez niego materiałów jest i pamiętnik matki Jadwigi, znaleziony już po śmierci tej niezwykłej kobiety. Dożyła prawie stu lat, jej życie obfitowało w wydarzenia zaiste niezwykłe.

Panna Jadwiga podczas ferii, spędzanych u wujostwa Cybulskich koło Bodzentyna, poznała Mieczysława Woźniakowskiego. Przypadli sobie do gustu, w 1934 roku zwarli związek małżeński i wkrótce wyjechali do Puszczy Świsłockiej, wówczas znajdującej się w granicach powiatu wołkowyskiego i województwa białostockiego. A dlatego tu, bo kolega męża został wcześniej plenipotentem spadkobierców hr. Tyszkiewicza, któremu władze carskie skonfiskowały dobra po 1831 roku.

Woźniakowscy osiedli w leśniczówce Hrynki przy trakcie Białystok - Prużana, nad rzeką Świsłocz.

Człowiek Gigant

Odszedł od nas po długiej walce z rakiem wielki patriota, który całe swoje życie bezinteresownie poświęcił dla Polski.

Poznałem Prof. Przystawę jako kandydat na prezydenta pod koniec pierwszej tury wyborów w listopadzie 1990 roku. Byłem wtedy w zapełnionej ludźmi auli Politechniki Wrocławskiej. W czasie „pytań i odpowiedzi” Prof. Przystawa wszedł na podium i z moim mikrofonem w ręku wygłosił dynamiczne przemówienie w mojej obronie, bo byłem wtedy pod wściekłym atakiem mediów, które wspierały kandydaturę premiera Tadeusza Mazowieckiego. Pan Przystawa jako radny miasta Wrocławia powiedział, że zauroczyła go moja książka „Święte Psy” i że będzie na mnie głosował, ponieważ byłem jedynym kandydatem spoza „układu”.

Życie raz jeszcze. Rozmowa z reżyserem Januszem Morgensternem

W dniu rocznicy śmierci pana Janusza Morgensterna zamieszczamy ciekawy wywiad przeprowadzony kilka lat temu z tym sławnym reżyserem - w zastępstwie obszernego felietonu o panu Januszu, jaki opublikowaliśmy we wrześniu 2011 roku, a który niestety został prawdopodobnie utracony na zawsze (z uwagi na nasz notoryczny brak politycznej poprawności oraz bezpardonowe teksty o ludziach rządzącej wówczas PO, nasza witryna jest notorycznie usuwana; w ostatnich 3 miesiącach aż 5-krotnie! u nie mamy najmniejszych watpliwości, że stoją za tym ludzie związani ze złodziejską kliką rządu Tuska i jego nadzorcy - agenta WSI, głęboko zamieszanego w zamach stanu z 10 kwietnia 2010 roku, prezydenta-uzurpatora Komorowskiego).

---

Mówił Pan często - nas też Pan o tym uprzedził - że nie chce wspominać swej bolesnej wojennej przeszłości. Jednak gdy tylko zajął się Pan kinem, zaraz pomyślał Pan o robieniu filmów o wojnie.

Chciałem robić filmy o wojnie, ale nie chciałem, żeby zahaczały o moją własną biografię - o Holocaust, o getto.