Wojna w Syrii wchodzi w jedną z decydujących faz. Z jednej strony – ponowne zajęcie Palmiry przez armię Państwa Islamskiego, z drugiej świętowanie wyzwolenia Aleppo przez jego mieszkańców po zniszczeniu ostatnich punktów oporu i tym samym zakończeniu krwawej, czteroletniej okupacji miasta przez wspólnotę sił Al-Kaidy, ISIS i syryjskiej opozycji (która oficjalnie uznała się za sojusznika dżihadystów). Trzeba natomiast pamiętać o tym, iż po stronie rządu Baszara al-Asada nie tylko walczy regularna armia oraz jednostki Armii Obrony Narodowej. Oprócz nich walczą również żołnierze z irańskiego Korpusu Strażników Rewolucji, Hezbollahu, nacjonaliści arabscy, syryjscy oraz ochotnicy z Europy i USA. Dzisiaj będzie mowa o jednej z wartych uwagi partii nacjonalistycznych na Bliskim Wschodzie, jaką jest Syryjska Partia Socjal-Nacjonalistyczna.
Zanim przejdziemy do zagadnień związanych z syryjskim socjal-nacjonalizmem, warto by podjąć na początek zagadnienie samego nacjonalizmu na Bliskim Wschodzie.
