Coraz mniej uśmiechnięty islam

Rozpoczęty pod koniec maja kryzys w południowofilipińskim mieście Marawi ma dużo większe znaczenie, niż może się wydawać. Jest największym wyzwaniem, przed jakim do tej pory stanął prezydent Rodrigo Duterte i dotyczy tak naprawdę niemal całej Azji Południowo-Wschodniej.

Walki

Walki rozpoczęły się 23 maja, gdy do Marawi wtargnęła grupa około 400 islamistów. Atak był dokładnie zaplanowany i sprawnie przeprowadzony. Napastnicy zaatakowali komendę policji oraz więzienie, w obu miejscach przejęli arsenały. Następnie obsadzili kluczowe punkty miasta i przystąpili do rozprawy z innowiercami. Z katolickiej katedry uprowadzili księdza oraz kilkunastu wiernych, których następnie zabili. W tym samym czasie islamscy radykałowie zniszczyli szyicki meczet oraz protestancką uczelnię Dansalan College.

Chiński sen

Niedawno na uniwersytecie w Harwardzie przebadano sytuację, w której dotychczasowemu hegemonowi nagle wyrasta rywal i pretendent do tronu. Wyspecyfikowano 15 takich przypadków od XV wieku do dziś. Spośród tych 15 przypadków jedenaście i pół doprowadziło do wojny...


Aleksandra Rybińska: Najczęściej przytaczanym argumentem przeciwko możliwości wybuchu wojny między Chinami a USA jest tzw. „kapitalistyczny pokój”, czyli więzi gospodarcze łączące oba kraje. To trafny argument?

Prof. Bogdan Góralczyk: To jest argument zachodni. Chińczycy mają oczywiście – jak prawie we wszystkich sprawach – inne argumenty przemawiające za pokojem. Uważają, że ich transformacja wewnętrzna nie jest jeszcze zakończona. I mają w tym dużo racji.

Zdążyć przed III wojną światową: „Pacyfik i Eurazja. O wojnie”

„Pacyfik i Eurazja. O wojnie”, poza trafnym opisem wiszącego nad światem nowego konfliktu światowego, niesie też ukryte, acz wyraźne przesłanie dla polskich elit: nie wolno (już) liczyć na Stany Zjednoczone

Od pierwszego zdania „Pacyfik i Eurazja. O wojnie” Jacka Bartosiaka – kapitalnego cytatu o pokoju i interesach mocarstw – widać, że to świetna książka. Być może najważniejsza praca o polityce międzynarodowej napisana w języku polskim w ostatnich latach. Traktująca o najistotniejszym procesie politycznym współczesnego świata: rywalizacji amerykańsko-chińskiej. „O wojnie” jest wnikliwa, głęboka, mądra… i trochę zbyt obszerna. Gdyby była krótsza, byłaby doskonała.

Głowa globalnej wioski

Bartosiak spieszył się z jej pisaniem, do czego przyznaje się wprost w jej zakończeniu. Chciał zdążyć przed nową, wielką wojną, która niczym miecz Damoklesa wisi nad światem,

Nieprzyczajony tygrys, nieukryty smok

Na obecnym etapie ciężko wyrokować, czy ChRL zdecyduje się na toczenie wojen zastępczych. Na razie skuteczniejsze i tańsze okazują się zachęty gospodarcze i działania niejawne, z cyberatakami na czele.

Flota USA na Morzu Południowochińskim

      Z pozoru lokalny spór, o rozsiane po Morzu Południowochińskim archipelagi, stał się w ostatnim czasie głównym problemem w stosunkach międzynarodowych w Azji, angażującym także coraz mocniej państwa spoza regionu. Tym samym Azja Południowo-Wschodnia odzyskała opinię regionu targanego konfliktami, oraz zdobyła większą uwagę mediów.

Głównymi uczestnikami sporu były początkowo głównie Chińska Republika Ludowa oraz Republika Chińska (Tajwan), Wietnam, Filipiny, Malezja i Brunei, z biegiem czasu włączyły się do niego jednak także Indonezja, Japonia, Australia i Stany Zjednoczone, a pośrednio także Indie, Wielka Brytania, Rosja i Nowa Zelandia.