Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Kornel Morawiecki

Nie zdarzyło się, aby nawet największe antypolskie ścierwa próbowały bruździć Temu akurat Człowiekowi jakimikolwiek esbeckimi fałszywkami, czy nawet najmniejszymi pogłoskami o współpracę. Nawet oni uznają niezaprzeczalny fakt, że Pan
Kornel Morawiecki to Solidarność.
(oczywiście ta pierwsza oraz następna - czyli Solidarność Walcząca).
O Panu Morawieckim napisano już tomy i trudno byłoby nam dodać coś nowego do wspaniałego życiorysu tego Bohatera, jednak niemożliwe byłoby przypominając sylwetki prawdziwych ludzi z „Solidarności” nie przypomnieć i Jego sylwetki.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Krystyna Ruchniewicz-Misiak

Krystyna Ruchniewicz-Misiak, urodziła się 12 maja 1942 roku w Bydgoszczy. Technikum Mechaniczno-Elektryczne kończy w Gdańsku. Pierwszą pracę podejmuje w wieku lat szesnastu. Przed opuszczeniem Polski pracuje na stanowisku głównej księgowej w Pałacu Młodzieży w Gdańsku. W Solidarności od czasu strajku w Stoczni Gdańskiej w 1980 roku. Członek Komitetu Założycielskiego NSZZ „S” Pracowników Oświaty i Wychowania przy MKZ Gdańsk, Członek Komitetu Strajkowego podczas strajku pracowników oświaty w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku, od jesieni 1980 roku wiceprzewodnicząca Regionalnej Sekcji Oświaty i Wychowania Solidarność, uczestniczka negocjacji Krajowej Sekcji z przedstawicielami Ministerstwa Oświaty i Wychowania, w lipcu 1981 delegatka na I WZD Regionu Gdańsk, przewodnicząca Komisji Rewizyjnej „S” Region Gdańsk, delegatka na I KZD, członek KKR.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Joanna i Andrzej Gwiazda

Jerzy Dąbrowski (JD):
- W połowie lat 70-tych w Polsce zaczęła się organizować antykomunistyczna opozycja. Czy wówczas byli Państwo obecni w jakiś opozycyjnych strukturach?

Joanna i Andrzej Gwiazdowie (J.A.G):
- Oficjalnie weszliśmy w struktury opozycji w 1976 r., pisząc do sejmu PRL list w obronie KOR-u. Pozostaliśmy jego sympatykami aż do 88r, kiedy spod maski dawnego KOR-u wylazła „Gazeta Wyborcza”. 1 maja 1978r ogłosiliśmy powołanie Komitetu Założycielskiego Wolnych Związków Zawodowych.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Henryk Sawicki

Henryk Sawicki urodził się 19 stycznia 1953 w Otwocku. Po ukończeniu szkoły w Czerniczynie, od 1971 pracował w Przedsiębiorstwie Robót Kolejowych nr 12 w Gdańsku. Tu współorganizator strajku w sierpniu 1982, następnie przewodniczący KS, delegat do MKS w Stoczni Gdańskiej. Od października 1980 w „S”, przewodniczący Komisji Oddziałowej w Bazie Transportu, członek KZ PRK-12. W 1981 współzałożyciel, następnie wiceprzewodniczący Regionalnej Sekcji Kierowców i Mechaników „S” przy ZR Gdańsk. W grudniu 1981 uczestnik strajku w SG, po pacyfikacji zatrzymany na 48 godzin, poddany dozorowi milicyjnemu, wzywany na rozmowy. Współpracownik Komitetu Społecznego przy Katedrze Oliwskiej, współorganizator pomocy dla rodzin internowanych i więzionych, organizator zbiórek pieniędzy w PRK-12.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Adam Gajkowski

Adam Gajkowski urodził się 15 kwietnia 1960 roku w Sopocie. Ukończył Technikum Energetyczne dla Pracujących w Gdańsku (1981). W wieku lat osiemnastu rozpoczyna pracę zarobkową jako monter na Wydziale Remontu Maszyn w Zakładzie Remontowym Energetyki w Gdańsku. W sierpniu 1980 współorganizator strajku w zakładzie, delegat do MKS w Stoczni Gdańskiej, członek KS; od września w „S”, przew. Komitetu Założycielskiego, nast. KZ, współorganizator (z Grzegorzem Senkowskim) wyborów do KZ, przew. Komisji Rewizyjnej KZ, członek Regionalnego KOWzP, w dniach 14–16 grudnia 1981 reprezentuje (wraz z G. Senkowskim) ZRE Gdańsk w Regionalnym KS w SG. Organizator tajnych struktur zakładowych „S”. Wraz z Mieczysławem Nowopolskim, Kazimierzem Kosem i Grzegorzem Senkowskim drukuje i rozlepia na ulicach Gdańska plakaty i ulotki z hasłami antyreżimowymi. W marcu 1982 aresztowany, osadzony w AŚ w Gdańsku.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Stanisław Zdziech

Stanisław Zdziech urodził się w 1953 roku w Kierzu Niedźwiedzim, wówczas województwo kieleckie, w rodzinie o bardzo silnych tradycjach patriotycznych. Obaj dziadkowie byli weteranami Bitwy Warszawskiej 1920 roku. Wielu członków rodziny walczyło w szeregach AK. W domu zawsze panowała atmosfera antykomunistyczna. Gdy chodził do szkoły podstawowej rodzina przeprowadziła się do Szydłowca koło Radomia. Po ukończeniu Technikum Mechanicznego podjął pracę w miejscowych zakładach, gdzie później rozpoczął działalość w strukturach Solidarności.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Krzysztof Ciurej

Krzysztof Ciurej urodził się 28 kwietnia 1949 roku we Wrocławiu. Rodzice pochodzą ze Lwowa. Po ukończeniu Technikum Kolejowego rozpoczął pracę jako maszynista elektrycznych pojazdów trakcyjnych. Po przerwie na obowiązkową służbę wojskową, wrócił do swojego zawodu w Polskich Kolejach Państwowych. Współzałożyciel Wolnych Związków Zawodowych Kolejarzy na początku września 1980 roku. Gospodarz i uczestnik głodówki kolejarzy w lokomotywowni Wrocław Główny. Przewodniczący Okręgu Dolnośląskiego NSZZ Solidarność Kolejarzy,

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Hubert Błaszczyk

Hubert Błaszczyk urodził się 10 grudnia 1952 roku w Gołczewie na Pomorzu Zachodnim. Po ukończeniu studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu - aplikantura, a póżniej asesura w okręgu Sądu Wojewódzkiego w Zielonej Górze. Następnie egzaminy sędziowskie i praca w Sądzie Rejonowym w Świebodzinie. Tutaj zostaje przewodniczącym Wydziału Cywilnego, a następnie wiceprezesem Sądu. W sierpniu 1980 rozpoczyna aktywną działalność na rzecz Solidarności. W kwietniu 1982 aresztowany, a następnie pozbawiony praw publicznych i więziony w zakładach karnych Zielonej Góry, Wrocławia i Strzelina.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Andrzej Klyta

Andrzej Klyta urodził się 27 października 1939 roku w Chorzowie. Po ukończeniu Zasadniczej Szkoły Górniczej przy KWK Prezydent pracował w zakładach chorzowskich jako elektroślusarz. Od 1964 w Hucie Kościuszko w Chorzowie w charakterze elektromechanika zmianowego. Od 1980 do 1984 przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność Huty Kościuszko oraz członek zarządu Krajowej Sekcji Hutnictwa przy Krajowej Komisji Solidarności. Brał udział w negocjacjach Pierwszego Zbiorowego Układu Hutnictwa. Od 17 grudnia 1981 internowany w Zabrzu-Zaborzu i Uhercach.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Stanisław Huskowski, Jadwiga Szymonik, Jan Waszkiewicz, Tomasz Wójcik

Ludzie Politechniki po prostu się sprawdzili – mówi profesor Jan Waszkiewicz, pierwszy marszałek województwa dolnośląskiego, od początku lat 70. związany z uczelnią.

Początki działalności związkowej, a potem „Solidarność” na Politechnice Wrocławskiej to oczywiście koniec sierpnia 1980 r. We Wrocławiu wybuchają strajki. Najpierw w MPK, potem do akcji protestacyjnej dołączają załogi m.in. Hutmenu, Elwro, FAT-u, Fadromy, Hydralu, Pafawagu. Politechnika była jeszcze na wakacjach, ale i tu zaczęto organizować nieformalne zebrania i przekazywano sobie informacje o sytuacji w mieście.

Prawdziwi ludzie „Solidarności”: Zbigniew Koreywo

Zbigniew Koreywo urodził się 25 listopada 1950 roku. Zawód wyuczony: nauczyciel, absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. W sierpniu 1980 właściciel zakładu krawieckiego – rzemieślnik. Od września 1980 członek NSZZ Solidarność, region Mazowsze. We wrześniu 1980 organizator Solidarności Rzemieślniczej – członek Rady Krajowej „Północ”. W styczniu 1982 koordynator pierwszego spotkania podziemnej Solidarności w Warszawie – udział wzięli przedstawiciele Huty Warszawa, FSO, Telewizji oraz kilku przedstawicieli mniejszych instytucji i zakładów.