Po sławetnym „występie” prezydenta Komorowskiego w japońskim parlamencie (i - dzięki Bogu - jego ostatnim) musiałem przemilczeć docinki ze strony przede wszystkim Japończyków, wyrażających swoje zdegustowanie postępkiem tego oficjalnego przedstawiciela Polski i Polaków. Opiniom o tym, że "dowcipy o Polakach" (Polish jokes) mogą jednak zawierać dużo „prawdy” jedynie nieśmiało przeciwstawiałem się, przypominając o „Mary Curie”, o „Solidarności” i nawet o Wałęsie (tak tak - ten UBecki pół-konfident jest nadal znany na zachodzie, zaś wiedza o jego ubeckiej „lojalce” jest tam zupełnie nieznana). Generalnie jednak, z każdym wyskokiem Komorowskiego po prostu „pochylałem głowę” ze wstydu i nie mówiłem ani nie komentowałem wrednych docinków w kierunku wszystkich Polaków - bo i cóż było mówić lub pisać, skoro to sama głowa państwa polskiego wielokrotnie ośmieszała nas wszystkich w oczach obcokrajowców...
